Wystawy

Jeśli masz ciekawe fotografie, które chciałbyś pokazać szerokiej publiczności, zgłoś się do nas – zorganizujemy wystawę! Informacje pod nr tel. 502 507 263 lub mail: plastykckmuza@gmail.com

POLECAMY:

Aura Karkonoszy – fotografia

Fotografowanie gór zawsze było (i zapewne wciąż jest) sposobem na okazanie podziwu a nawet skrywanego lęku przed majestatem przyrody. Dzisiaj zapewne jest także sposobem na odreagowanie traumy związanej ze świadomością, że tak daleko odeszliśmy od natury, że wyalienowaliśmy się, praktycznie nieodwracalnie, od korzeni własnej egzystencji. Stanowią symboliczny pomost pomiędzy światem materialnym a sferą ducha. Niegdyś czczone i obdarzane szacunkiem dla grozy, którą powodowały, dzisiaj ułatwiają choćby chwilową ucieczkę od trywialnej i często trudnej rzeczywistości. Chyba również o te kwestie chodziło twórcom wystawy. Tytułowa aura, którą starali się pokazać, służy próbie artystycznego zdefiniowania pewnego wydzielonego, ważnego dla nich fragmentu natury, ale jest także, co szczególnie istotne, świadectwem ich wrażliwości, swoistym szkicem do autoportretu, zawoalowanym obrazem skrywanej tęsknoty za sacrum.

Janina Hobgarska urodzona na Mazurach, mieszka i pracuje w Jeleniej Górze. Ukończyła studia humanistyczne na Uniwersytecie Wrocławskim i Wyższe Studium Fotografii w Warszawie. Należy do ZPAF. Jest autorką wystaw: Fotografie, Strefa ciszy, Prywatne rzeczywistości, Wnętrza, Miejsca, Miejsca nie są nieruchome, Ciche życie przedmiotów, Karkonosze, Karkonosze – Miejsca. Jej fotografie prezentowane były w Polsce (Łódź, Bolesławiec, Warszawa, Katowice, Poznań, Jelenia Góra, Wrocław, Kraków, Włocławek, Zielona Góra, Karpacz), Niemczech (Görlitz, Berlin, Hunfeld, Aachen, Greiz, Altenburg, Monschau), Finlandii ( Valkeakoski), Czechach (Kolin, Praga), Jugosławii (Sarajewo, Ljubljana). W fotografii interesują ją miejsca ciszy i przestrzeń kontemplacyjna, którą znajduje lub sama tworzy.

Janusz Jaremen urodzony w 1966 r., absolwent Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu oraz Wyższego Studium Fotografii w Warszawie. Zawodowo zajmuje się fotografią oraz projektowaniem wydawnictw reklamowych. W fotografii fascynuje go zarówno techniczna możliwość zatrzymania skadrowanej rzeczywistości i jej późniejszego wizualnego oddziaływania jak i sam moment dokonywania zapisu obrazu. Pracuje w Jeleniej Górze, mieszka w Jeżowie Sudeckim – z okien widać góry.

Krzysztof Kuczyński urodzony w 1964 roku we Wrocławiu. Absolwent Wyższego Studium Fotografii w Warszawie (dyplom w 1989 r., promotor Jerzy Lewczyński). Autor kilku wystaw indywidualnych: 1984 – Fotografia, Galeria JTF, Jelenia Góra 1986 – Zwykłe fotografie, Jelenia Góra, Świdnica, Wałbrzych 1991 – Auto-fotografia, Galeria „Korytarz”, Jelenia Góra; Galeria „Klatka”, Lwówek Śląski 1996 – Dotykając, Galeria „Korytarz”, Jelenia Góra Uczestniczył w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych w kraju i za granicą. Laureat Grand Prix XIV Biennale Fotografii Górskiej w 2006 roku w Jeleniej Górze. II nagroda XXVII Międzynarodowego Konkursu Fotograficznego KRAJOBRAZ GÓRSKI im. Jana Sunderlanda w 2007 roku w Nowym Targu.

Zbigniew Kulik urodzony w Jeleniej Górze – Cieplicach, zamieszkały w Karpaczu; fotografik, który fotografuje w Karkonoszach krajobrazy, florę i faunę, obiekty historyczne i zabytki oraz ludzi, ostatnio też i inne regiony europejskie. Wystawy indywidualne w kraju i zagranicą: Czechy, Dania, Francja, Niemcy, Rumunia, Serbia, Węgry, Włochy, Słowacja. Jego zdjęcia publikowane są w wydawnictwach turystycznych w kraju i zagranicą; książkach, albumach, plakatach i folderach, a także i na kartach telefonicznych.

Zapraszamy w dniach 15 maja – 17 czerwca, Restauracja Pod Muzami, wstęp wolny
Finisaż: 12 czerwca, godz. 12:00, Restauracja Pod Muzami, wstęp wolny

Nauka spadania

Dialog o losie i duszy. Stanisław Vincenz (1888–1971)

Wystawa prezentuje najważniejsze etapy biografii i główne wątki twórczości Stanisława Vincenza. Zbiór ten przypomina esej: opowieść łączy fakty, obrazy i zdjęcia, wspomnienia, opinie oraz fragmenty tekstów. Tłem narracji są fotografie włoskiego etnologa Lidia Ciprianiego z 1933 roku – jeden z ostatnich obrazów dawnej Huculszczyzny. Stanisław Vincenz, urodził się w Słobodzie Rungurskiej na Pokuciu, jest autorem wielu dzieł, z których najważniejszy jest epicki cykl Na wysokiej połoninie. Pisarz był Polakiem z rodziny przemysłowców naftowych, studiował w Wiedniu, brał udział w I wojnie światowej i wojnie polsko-bolszewickiej. W 1945 wyjechał do Francji. Był związany z paryską „Kulturą” niemal od początku jej istnienia, ostatnie lata życia spędził w Lozannie. Spoczywa na cmentarzu św. Salwatora w Krakowie. Vincenz jest reprezentantem całej generacji polskich autorów emigracyjnych, w PRL-u objętych zapisem cenzorskim, wyeliminowanych z żywego obiegu kultury krajowej, zmarginalizowanych w dydaktyce uniwersyteckiej i szkolnej. Twórcą wystawy jest Jan A. Choroszy – pracownik Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego, autor monografii Huculszczyzna w literaturze polskiej (1991) i studiów poświęconych Vincenzowi, pomysłodawcą wortalu www.vincenz.pl. Po raz pierwszy wystawa została pokazana w połowie października 2014 roku w Auli Biblioteki Ossolineum we Wrocławiu w ramach Festiwalu im. Brunona Schulza. Organizatorem wystawy jest Instytut Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego i Oddział Instytutu Pamięci Narodowej we Wrocławiu.

Zapraszamy w dniach 5 maja – 1 czerwca, Galeria na Piętrze, wstęp wolny

Pokoje wyobraźni

„(…) Pokój nie może być prawdziwym, tzn. istniejącym w naszym czasie – ponieważ ma to być pokój w PAMIĘCI, we WSPOMNIENIU, który ustawiamy ciągle na nowo (…). Musi tu skapitulować wszelka próba logicznej analizy.” T.Kantor, Notatki do spektaklu Wielopole, Wielopole, 1980 r.

Autor – Iza Bartosińska zaprasza do lektury obrazu-ściany pod nazwą Pokoje Wyobraźni w foyer Centrum Kultury „Muza”. Obraz ten, jako namiastka czy może zapowiedź scenografii teatralnej, ma za zadanie wprowadzić Państwa w terytoria kreatywnego, interaktywnego spotkania, które pomoże nam odkryć osobiste związki z mikro- i makrokosmosem. Jest tu pewna ukryta chronologia zdarzeń (spróbujcie poszukać jej sami), jest rytm form-przedmiotów w przestrzeni pozbawionej horyzontu, pojawiają się rozliczne struktury i faktury, a w kolorystyce wszechobecne złoto ma przypominać, że nosimy w sobie potencjał pełni… Zachęcam do otwierania ksiąg, wertowania, czytania ukrytych tekstów, dotykania, zaglądania w zakamarki, a nade wszystko… do odwiedzenia swoich Pokoi wyobraźni!

Forma stała – hol kinowy na parter